معرفت ربوبى ، معرفت انبيا ، ملائكه و معاد كه تمام مكتب‌هاى وحى در اين اصول مساوى هستند و اين اصول هرگز نسخ‌بردار نيست . قرآن كريم مىفرمايد : « شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصّى بِهِ نُوحاً وَالَّذِى أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَمُوسى وَعِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلا تَتَفَرَّقُوا فيه » ؛ « 1 » براى شما از دين شريعت نهاد آنچه را كه به نوح توصيه فرموده و آنچه را كه بر تو وحى كرديم و آنچه كه به ابراهيم و موسى و عيسى وحى كرديم كه دين را بپاداريد و متفرق نشويد . يك جهت اشتراك ميان نوح عليه السلام و حضرت محمد صلى الله عليه و آله و هر مكتب آسمانى ديگر وجود دارد و آن اصول دين ( توحيد ، نبوت و معاد ) است . اين شريعت نسخ بردار نيست و همواره بايد به پا داشته شود . قرآن ، شريعت را علاوه بر اصول دين ، در مورد فروع دين نيز به كار برده است . « 2 » اصول دين ( توحيد و نبوت و معاد ) قابل اختلاف نيست و در همهء اديان ، يكى است . چنانچه مفاد آيهء اوّل نيز همين بود . پس در اصطلاح قرآن‌هم به اصول دين و هم به فروع دين ، شريعت گفته مىشود . فلسفهء احكام متن : فَجَعَلَ الإيمانَ تَطهيراً لكُم مِن الشِّرك . شرح : در اين بخش از خطبه ، به مصالح و مفاسدِ احكام الهى اشاره

--> ( 1 ) . شورى ، آيهء 13 . . ( 2 ) . مائده ، آيهء 48 . .